1. rocznica Zbrodni Katyńskiej

13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej, tego właśnie dnia 13 kwietnia 1943 r. informację o odkryciu masowych grobów polskich oficerów w lesie pod Katyniem podali do publicznej wiadomości Niemcy.

Decyzję o zagładzie Polaków wydał najwyższy partyjno-państwowy organ władz Związku Radzieckiego, czyli Biuro Polityczne Komitetu Centralnego WKP(b). To właśnie podczas jednego
z posiedzeń Politbiura, 5 marca 1940 roku, zapadło postanowienie o wymordowaniu 25 700 Polaków – jeńców obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie oraz więzień tak zwanej Zachodniej Białorusi i Ukrainy.

Dramat oficerów Wojska Polskiego, policjantów, strażników więziennych, strażników leśnych, funkcjonariuszy wywiadu i kontrwywiadu, naukowców oraz pracowników polskiej administracji na Kresach Wschodnich rozpoczął się 17 września 1939 r., w dniu dokonania agresji wojsk radzieckich na Polskę.

Zbrodniarze z NKWD zamordowali strzałem w tył głowy – 21 857 osób (chociaż pierwotnie sowieckie plany objęły ok. 25 700 osób, w tym 14 700 oficerów) z zagłady ocalało jedynie 394 jeńców ulokowanych później w różnych obozach.

Prawda o zbrodni katyńskiej przez lata była skrzętnie ukrywana przez ówczesne polskie władze zależne od ZSRR przed opinią publiczną. Za głoszenie prawdy na temat Katynia groziło nawet kilkuletnie więzienie.

Rok 1990 był przełomowy w historii kłamstwa katyńskiego. 13 kwietnia 1990 r., Michaił Gorbaczow Sekretarz Generalny Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego przekazał Polsce pakiet z dokumentami, które dowodziły odpowiedzialności NKWD za Zbrodnię Katyńską.